|
آنشب تو بودي
بچه بودم و سنگ صبورم...
او کیست؟... زاده زمین و فرزند آسمان داغ تر از آتش و از جنس برف آرامشی از سیاهی شب و مهربانتر از سپیدی بال فرشته او می آید... از نگاه باران و صدای شبنم از آبی دشت و سبزی دریا از سکوت فریاد و دورتر از نزدیک او کیست؟... شاید تو... شاید من... آری من... تنهای مطلق.../.
|
About![]()
Home
|